काल 12जानेवारी..वंदनिय मातोश्री जिजाईं
आऊसाहेबांच्या 417 व्या जयंतीनिमित्य मातृतिर्थ
सिंदखेडच्या शिवसृष्टीवर जाण्याचा सुवर्णयोग आला..तस
पाहिलं तर मी हा योग दरवर्षी आवर्जून जुळवून आणतोच..
अमाप 'मावळ्या'ची संख्या मोजता आली नाही मात्र
प्रत्येकाच्या चेहर्यावरचा आनंद,उत्साह मात्र कैकपटीन
क्षणोक्षणी जाणवत होताच...!!
सिंदखेडराजाच्या अलिकडून भली मोठी वाहनांची गर्दी,भगवे
रुमाल,निळे रुमाल,झेंडे,फेटे अन
जिजाऊंच्या जन्मस्थळाच्या दर्शनाची ओढ
प्रत्येकाच्या नसानसातून वाहत होती...पार MH01 पासून ते
RJ,MP,CG,GJ अगदी HP पासिंगच्याही गाड्या बघून
आमच्या तालुक्यातल्या न जाणार्या व
रविवारच्या सुटीचा आनंद घरी लोळत
घालणार्या जिवांची मला किव वाटली...राजवाड्यात जायचे
नसतांना फक्त गर्दीच्या चेहर्यावरचा आनंद टिपून
स्वतः आनंदीत होण्यासाठी मी घंटाभर तिकडे रेंगाळलो...हौसे
ने राजवाड्याजवळ quick photo 20रुपयात काढूनही घेतले..
बाहेर येवून गाडीला किक मारली अन शिवसृष्टीकडे
वळलो..दुतर्फा सिंदखेडराजा पूर्णपणे 'जिजाऊमय'
झाल्याची आत्मानूभुती होत होती..गाड्यांच्या गराड्यातून
शिवसृष्टीकडे वळलो..दुरून लक्ष वेधणारी शिवसृष्टी आज
अलौकिक थाटात येणार्या लोकांच स्वागत करतांना खरोखर
भारावून गेलो..भाषणे ऎकण्याच्या फार कंटाळा पण
त्यातूनही वक्त्यांच्या बोलण्यातील बरेचशे शब्द नकळत
अंगावर काटा आणत होतेच...आश्चर्य वाटलं..कुठून येत
असेल श्रोत्यांची काळजांला हात घालण्याच कसब
या मंडळीना?? जिजाऊच्या भव्य मुर्तीला जागेवरूनच
अभिवादन करून मी खरा पुस्तकांच्या जत्रेत घुसलो..प्रत्येक
प्रकाशनांचे असे जवळपास दोनशेच्यावर पुस्तकस्टोल्स
पाहून आनंद वाटला.. प्रत्येक स्टोलला भेटी देत,पुस्तके
न्याहाळीत जाण्याचा आनंद काही औरच..प्रत्येक पुस्तक
घ्यावसं वाटायच..पण किंमती पाहून मोह आवरता घेत
होतो..राष्ट्संतापासून बाबुराव बागुल,दया पवार,मा.म.देशमु
ख,आ.ह.साळुंके ते आतापर्यन्तच नविन मंडळीपर्यन्त
सगळ्यांची पुस्तके मन वेधित होती..खर्या अर्थान
निळ्यापासून,हिरवे आणी भगव्यापर्यन्त समग्र 'रंगाच'
साहित्य एका छत्राखाली दिमाखात बसलेल होत...
तीन वाजेपर्यन्त भरपुर पायपिट केली,चार पुस्तकांना थैलीत
जागा दिली,बचतगटांच्या स्टोल्सना भेटी देवून
बायकोसाठीही काही 'उपयोगी' स्वयंपाकघरातील
जिनसा घेतल्या..भूक
लागलेली होतीच..एका बचतगटाच्या स्टोलवर मस्त गरमागरम
हुरडा नि मक्काची कणसे भाजतांना बघुन राहवल नाही..मस्त
चटणी आणी हिरव्या मिरच्यासोबत अवघ्या तिस रुपयात
मस्त ताव मारला...नंतर दोनतीन
ठिकाणी रक्तपेढीचा रक्तदान शिबिरांचे स्टोल
दिसले..मुलतः असलेली सामाजिक 'ऊर्मी' जागी झाली..फाॅर्म
भरला..तिथल्या नर्सने माझे डोळे काळजीपुर्वक बघितले
आणी विचारल 'तुमच हिमोग्लोबिन' कमी असत का'??'
अर्थात माझ hbकमी असतच...म्हटल बारापर्यन्त
असेलच..तिने चेक केल्यावर 11.8आल...ती sorry
म्हणाली...तेथून नाराजीने बाहेर पडलो..पण एक जाणवल
की सामाजिक कामही करायच असेल तर 'सुदृढ' असणं
गरजेच आहेच...
पाच वाजता तेथून बाहेर पडलो..काहीशा तृप्त काहिशा अतृप्त
मनान...जिजाऊसृष्टीकडे,माणसांच्या गर्दीकडे एकवार
डोळेभरुन बघितल..आणी परतीच्या वाटेकडे निघालो..मध्येच
रस्त्याने जातांना राष्ट्रीय किर्तनकार सत्यपाल
महाराजांची गाडी दिसली...प्रेमाने मी तिकडे हात
दाखवला..सत्यपाल महाराज होते की नाही माहित नाही..पण
चालकाने हात दिला,समाधानाने निघालो..
सगळ्या समाजांना एकछत्र,एकरेषेखा
ली आणणार्या जिजाऊंचा समाज,त्यांचा वारसा बघून कट्टर
लोकांनी जरुर येथे येवून
आपली कट्टरता जिजाऊंच्या चरणी वाहून द्यावी...कुठेतर
ी मनात वाटल...आणी निघालो..पुढील वर्षी परत
येण्यासाठी ..घडलेेले बरेचशे 'अपेक्षित बदल'
बघण्यासाठी......!!!
-गणेश शिंदे,दुसरबिडकर...
9975767537