प्रश्न (मराठी कविता)

मी फिरतोय..गरागरा..
एखाद्या सिलिंग फॅन सारखा..
पण अजुनही..हवं ते उत्तर मिळतं नाही...
..अन मिळणारही नाही..कदाचीत..
उत्तराची अपेक्षा तरी कोणाकडुुन???
अर्थात..माझ्याकडूनंच!
ज्याचा प्रश्न,त्याला उत्तर माहीत असतं....अस
म्हणतात.
..पण मात्र सगळ्याच वेळी नाही...
माझा नुसता प्रश्नचं जन्माला आला...
तो उत्तर घेऊन आलाचं नाही..
मग..,त्या अपेक्षीत उत्तराची कुठवरं वाट पहायची??
कधी?का?कुठवरं?आजन्म?
की मरेपर्यन्त?
की सगळे भोग सरल्यावर??
सगळे नुसते,प्रश्न अन प्रश्न..
विनाउत्तरांचे..
मनाच्या भासाचे की विरोधाभासाचे???
उत्तर मिळण्यात काय साध्य होईल?? माहीत नाही...
कदाचीत..काहीच नाही...
का?असं होवु शकत नाही का??
की,प्रश्नकर्ताचं प्रश्नासहीत ..संपून गेला तर??
ते सगळे प्रश्नचं नाही तर....
( उत्तराची अपेक्षा करण्याचा 'प्रश्नचं नाही...)

-गणेश शिंदे...
दुसरबिड,बुलडाणा
9975767537

रोज... (कविता)

रोज कितितरी माणसं भेटतात..
काही चांगली..काही वाईट..
काही दोहोंचा सुवर्णमध्य...
काही क्षितिज फाडून..
आभाळ कवेत घेणारी...
काही काळीज फाडून..
आबाळ करणारी...
काही ओळख नसतांना..
ओंजळी भरभरुन रिती करणारी...
काही ओळखीचा फायदा घेऊन..
त्यांची झोळीआपल्या ओंजळीनं भरणारी...
हम्म...असो...!!!

-गणेश शिंदे
दुसरबिड,बुलडाणा
9975767537

मला का दिले तू तिचे भास देवा..(गझल)

मला का दिले तू तिचे भास देवा..?
मनाला उगा ही खुळी आस देवा..!!

मला दे किती ही कठिण जिंदगानी,
जरा भरवश्याचे असो श्वास देवा...!!

तुझ्या रोज ताटात नैवेद्य दिसतो..
कुठे मात्र मुश्किल कसा घास देवा..?

उरातुन हवा जोवरी खेळते ही..  
शिडाला कळो वादळी त्रास देवा..!!

हरवलेली कविता.. (कथा)

एकदा...दोनदा..तिनदा त्यानं डोअरबेल वाजवली,पण आतून कसलीही चाहूल नाही..!तो वैतागला..''झोपली असेल महाराणी,साडेसात वाजताच..तरी म्हणतं होतो,आईला चार-आठ दिवस आणावं....पण सालं ह्या ऒफीसच्या कामानं सगळा घोळ घातला..!!' असं मनातल्या मनात पुटपुटत,तणतणत,आपला पुरुषी अहंकार थोडासा बाजुला ठेवत त्यानं खांद्यावरच्या बॅगमधून त्याची चावी काढली व दरवाजा उघडला.रागाने लाल झालेले डोळे तिचाच शोध घेत होते..

मन कसे...तसे तसे..!!

ओघळते खारे पाणी
गालाहुनी भलत्या क्षणी
आठवते असं कुणी
मनोमनी याद सुनी
नसलेले भास होती
दिसराती खास किती
रुसलेले श्वास देती
रिती रिती आस हाती
आज नसे तुझे हसे
मन दिसे वेडेपिसे
तुझे भासे जाणे असे
मन कसे....तसे तसे....!!!

-गणेश शिंदे,दुसरबिडकर..
9975767537

बहुजनांचा मेळावा (स्थलवर्णन)

काल 12जानेवारी..वंदनिय मातोश्री जिजाईं
आऊसाहेबांच्या 417 व्या जयंतीनिमित्य मातृतिर्थ
सिंदखेडच्या शिवसृष्टीवर जाण्याचा सुवर्णयोग आला..तस
पाहिलं तर मी हा योग दरवर्षी आवर्जून जुळवून आणतोच..
अमाप 'मावळ्या'ची संख्या मोजता आली नाही मात्र
प्रत्येकाच्या चेहर्यावरचा आनंद,उत्साह मात्र कैकपटीन
क्षणोक्षणी जाणवत होताच...!!
सिंदखेडराजाच्या अलिकडून भली मोठी वाहनांची गर्दी,भगवे
रुमाल,निळे रुमाल,झेंडे,फेटे अन
जिजाऊंच्या जन्मस्थळाच्या दर्शनाची ओढ
प्रत्येकाच्या नसानसातून वाहत होती...पार MH01 पासून ते
RJ,MP,CG,GJ अगदी HP पासिंगच्याही गाड्या बघून
आमच्या तालुक्यातल्या न जाणार्या व
रविवारच्या सुटीचा आनंद घरी लोळत
घालणार्या जिवांची मला किव वाटली...राजवाड्यात जायचे
नसतांना फक्त गर्दीच्या चेहर्यावरचा आनंद टिपून
स्वतः आनंदीत होण्यासाठी मी घंटाभर तिकडे रेंगाळलो...हौसे
ने राजवाड्याजवळ quick photo 20रुपयात काढूनही घेतले..
बाहेर येवून गाडीला किक मारली अन शिवसृष्टीकडे
वळलो..दुतर्फा सिंदखेडराजा पूर्णपणे 'जिजाऊमय'
झाल्याची आत्मानूभुती होत होती..गाड्यांच्या गराड्यातून
शिवसृष्टीकडे वळलो..दुरून लक्ष वेधणारी शिवसृष्टी आज
अलौकिक थाटात येणार्या लोकांच स्वागत करतांना खरोखर
भारावून गेलो..भाषणे ऎकण्याच्या फार कंटाळा पण
त्यातूनही वक्त्यांच्या बोलण्यातील बरेचशे शब्द नकळत
अंगावर काटा आणत होतेच...आश्चर्य वाटलं..कुठून येत
असेल श्रोत्यांची काळजांला हात घालण्याच कसब
या मंडळीना?? जिजाऊच्या भव्य मुर्तीला जागेवरूनच
अभिवादन करून मी खरा पुस्तकांच्या जत्रेत घुसलो..प्रत्येक
प्रकाशनांचे असे जवळपास दोनशेच्यावर पुस्तकस्टोल्स
पाहून आनंद वाटला.. प्रत्येक स्टोलला भेटी देत,पुस्तके
न्याहाळीत जाण्याचा आनंद काही औरच..प्रत्येक पुस्तक
घ्यावसं वाटायच..पण किंमती पाहून मोह आवरता घेत
होतो..राष्ट्संतापासून बाबुराव बागुल,दया पवार,मा.म.देशमु
ख,आ.ह.साळुंके ते आतापर्यन्तच नविन मंडळीपर्यन्त
सगळ्यांची पुस्तके मन वेधित होती..खर्या अर्थान
निळ्यापासून,हिरवे आणी भगव्यापर्यन्त समग्र 'रंगाच'
साहित्य एका छत्राखाली दिमाखात बसलेल होत...
तीन वाजेपर्यन्त भरपुर पायपिट केली,चार पुस्तकांना थैलीत
जागा दिली,बचतगटांच्या स्टोल्सना भेटी देवून
बायकोसाठीही काही 'उपयोगी' स्वयंपाकघरातील
जिनसा घेतल्या..भूक
लागलेली होतीच..एका बचतगटाच्या स्टोलवर मस्त गरमागरम
हुरडा नि मक्काची कणसे भाजतांना बघुन राहवल नाही..मस्त
चटणी आणी हिरव्या मिरच्यासोबत अवघ्या तिस रुपयात
मस्त ताव मारला...नंतर दोनतीन
ठिकाणी रक्तपेढीचा रक्तदान शिबिरांचे स्टोल
दिसले..मुलतः असलेली सामाजिक 'ऊर्मी' जागी झाली..फाॅर्म
भरला..तिथल्या नर्सने माझे डोळे काळजीपुर्वक बघितले
आणी विचारल 'तुमच हिमोग्लोबिन' कमी असत का'??'
अर्थात माझ hbकमी असतच...म्हटल बारापर्यन्त
असेलच..तिने चेक केल्यावर 11.8आल...ती sorry
म्हणाली...तेथून नाराजीने बाहेर पडलो..पण एक जाणवल
की सामाजिक कामही करायच असेल तर 'सुदृढ' असणं
गरजेच आहेच...
पाच वाजता तेथून बाहेर पडलो..काहीशा तृप्त काहिशा अतृप्त
मनान...जिजाऊसृष्टीकडे,माणसांच्या गर्दीकडे एकवार
डोळेभरुन बघितल..आणी परतीच्या वाटेकडे निघालो..मध्येच
रस्त्याने जातांना राष्ट्रीय किर्तनकार सत्यपाल
महाराजांची गाडी दिसली...प्रेमाने मी तिकडे हात
दाखवला..सत्यपाल महाराज होते की नाही माहित नाही..पण
चालकाने हात दिला,समाधानाने निघालो..
सगळ्या समाजांना एकछत्र,एकरेषेखा
ली आणणार्या जिजाऊंचा समाज,त्यांचा वारसा बघून कट्टर
लोकांनी जरुर येथे येवून
आपली कट्टरता जिजाऊंच्या चरणी वाहून द्यावी...कुठेतर
ी मनात वाटल...आणी निघालो..पुढील वर्षी परत
येण्यासाठी ..घडलेेले बरेचशे 'अपेक्षित बदल'
बघण्यासाठी......!!!

-गणेश शिंदे,दुसरबिडकर...
9975767537

गझल

अशी पावसाळी,हवा आज आहे,
तुझ्या आठवांना,नवा साज आहे!

लपेटून घेतो,जरासा मला मी,
असा मैफलीचा,खरा बाज आहे!

इथे वेदनांना,शहारा असावा,
दिली शाल ज्याने,दगाबाज आहे!

तुझे गाव आता,मलाही नकोसे,
हवा सागराला,नवा गाज आहे!

उरी खोल काटा,मुखी गोड हासू,
जगावे कसे?हाच अंदाज आहे..!

अशा खोल रात्री,तुझा तूच सूर्य,
'गणेशा' तुझा हाच,आगाज आहे.!!

-निशिगंध(गणेश शिंदे,दुसरबिडकर©®)
:+919975767537

गझल:यार आलो...

आताच काळजाला,लावून धार आलो,
कापायचे कुणाला,पाहून यार आलो.!

पाताळयंत्र कोणी,ज्यांना झुगारले मी,
त्यांनाच द्यायला हा,पाहूणचार आलो!

मी घेतलाच नाही,आधार गारद्यांचा,
माझ्याच माणसांचे,लेवून वार आलो.!!

खोटा बनाव केला,मोठा उठाव केला,
जाणून भेद त्यांचे,तोडून दार आलो.!!

जोतो बने कसाई,घेवून त्या सुरीला,
मोका बघून मी ही,पाहून चार आलो!!

बेदाग कोण अाहे,पाहूच आज येथे,
धुतल्याच कापडांचा,घेवून भार आलो!!

शोधू जरा म्हणालो,'सच्चा हिरा' परंतू,
'कच्चा हिरा' म्हणोनी,देखून गार आलो!!

आहे जरी असा मी,जात्याच फाटलेला,
आधार द्यावयाला,होवून 'खार' आलो!!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
-निशिगंध(गणेश शिंदे,दुसरबिडकर©®)
:+919975767537

जरा टाक मागे...(मात्रावृत्त गझल)

जरा टाक मागे,तुझ्या लोचनांना,
किनारा कधीचा,इथे थांबलेला..
बटांना तुझ्या दे,क्षणांचा विसावा,
बिचारा असा वात,भांबावलेला...!!

कळावा कळीला,ऋतूंचा शहारा,
खुलावे खळीने,कळी लाजतांना,
नको भार पेलू,मुक्या भावनांचा,
दवाचा दिसे थेंब,ऒथंबलेला..!!

मिळो वेळ थोडी,शहाण्या क्षणांना,
तुझा खेळ माझ्या,मनाने शिकावा,
हरावे-उरावे ,तुला पाहतांना.....,
मनाशी मनातून,मी दंगलेला..!!

पुन्हा वेच थोडी,फुले रातराणी,
तुझा गंध त्यांनी,उधारीत घ्यावा,
हसावे जरासे,फुलांनी,फुलूनी,
उगा देह होवून,गंधाळलेला....!!

असे काव्य माझे,तुला आठवावे..,
तुझ्या अंतरंगी,जरा साठवावे....,
तुलाही छळावा,असा एक पारा..,
तुझ्या भोवती जो,दिसे पांगलेला..!!!

-निशिगंध(गणेश शिंदे,दुसरबिडकर©®)
:+919975767537

गझल

रात्र माझी झोपतांना,पाहतो मी,
आसवांना पाहतांना,वाहतो मी!

तीच होती,राजवर्खी,ओळ छोटी,
काळजाला छेदतांना,साहतो मी!

चांदण्यांनी शापलेला,चंद्र माझा,
ग्रासलेल्या लोचनांनी,सांधतो मी!

रोज चालॆ,खेळ माझा,प्राक्तनाशी,
वादळांना वेग थोडा,मागतो मी!

का छळावे,यातनांनी,माणसाला?
वाद नाही,फक्त थोडा कावतो मी!

भास आणिक शोष आता,मोप झाला,
रे 'गणेशा' हात यांना,दावतो मी!!
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
-निशिगंध(गणेश शिंदे,दुसरबिडकर)
:+9975767537

गझल:माझ्याच भावनांचा...

माझ्याच भावनांचा,बेभान आज वारा,
वाचेल काय नौका,तूफान आज वारा!

वाटेत पाहतो मी,काटा शहारणारा,
भीतो असेच थोडे,सैतान आज वारा!

काळीजपाखराची,कैसी अता भरारी,
आभाळ पांघरूनी,नादान आज वारा!

बेजार होत आहे,ज्वाळा जरी मनाच्या,
लागेल आग ऎसी,अनजान आज वारा!

मी थांबलो,युगाचा,वाटे असे मनाला,
राखेल का जरासे,ईमान आज वारा?
××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××
-निशिगंध(गणेश शिंदे,दुसरबिडकर©®)
:+919975767537

गझल:फुलपाखरावरी हा...

फुलपाखरावरी हा,कसला ठराव झाला,
फुलण्याअधीच त्याचा,चढताच भाव झाला!

जगण्यास लागती का,फसवेच ते बहाणे?
भलत्याच कारणांचा,मजला सराव झाला!

ढळतात कैक राती,असवे मनात ऒली,
दिवसास जाळण्याचा,नकलीच डाव झाला!

हळव्या क्षणास ऎसे,जपले जरी उराशी,
हळ्याच वेदनांचा,हळवाच घाव झाला!

वय वाढता कळाले,सरकार काय आहे,
फडतूस माकडांचा,नुसता जमाव झाला!

बघ रोखलाच नाही,हटवाद तू अधाशी,
परक्याच भाकरीशी,तुजला लगाव झाला!

असवास पूर येता,घर वाहते मनाचे,
हसण्यास काफरांना,हलकेच वाव झाला!

असतात रे 'गणेशा',असले नवाब येथे,
सरताज राखणारा,बघ 'बाजिराव' झाला!
÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
-निशिगंध(गणेश शिंदे,दुसरबिडकर©®)
:+919975767537

तुझी एक चाहुल

तुझी एक चाहुल
शांत माझा श्वास
तुझा एक कटाक्ष
जीव माझा खल्लास
तुझं नुसतं दिसणं
माझं काळीज हसणं
तुझा ओझरंता स्पर्श
माझं शुन्यात असणं
तुझ्या कपाळीची बटं
जीव माझा खालीवर
तुझं ओठांवर बोट
श्वास माझा वरवर
तुझं ओळखींच स्मीत
मनी फुलवते प्रीत
तुझ्या माझ्यामध्ये पण
असे अबोल्याची भींत
तुझं असं येणं जानं
मने जपे क्षणोक्षण
काय खोटं आणी खरं
सखे आता तुच जानं
तुझी पैंजणाची चाल
माझं थांबत पाऊल
सखे माझं असं होतं
तुझी लागता चाहुल!!
-निशिगंध (गणेश शिंदे, दुसरबिडकर)©®

प्रिय चिऊ...

प्रिय चिऊ....
तू residence address बदलला का?
नाही...तू हल्ली कुठेच दिसतं नाही..म्हणुन..
तुझी चिवचिव कानावर ऎकू येत नाही..म्हणुन
माझा दिड वर्षाचा मुलगा, खिडकीत बसुन
चिऊ ये..म्हणुन सतत तुझी आठवण करतो
अन तू येत नाही म्हणुन थोड्या नाराजीनंच
तुझा हक्काचा घास, काऊच्या पोटात भरतो
पूर्वी कसं...तु खुप वेळेस, कुठेही दिसायचीस
तुझ्या पिलांसहित, घरभर दंगा मांडायचीस
अंगणातले दाणे, चोचीनं टिपतं टिपतं मग
तुझ्या मैञिनींसोबत खोटं खोटं भांडायचीस
आता तेव्हढं मोठं अंगण नाही, हे अगदी खरं
पण भांडायला तू नाहीसं, हे ही तितकंच खरं
आताशा घरातला कोपरा सुना सुना असतो
मार्बलच्या टाइल्सवर काडीचाही कचरा नसतो
लहानपणी अंगणात आमची अंगतपंगत रंगायची
तूही यायचीसं अन हक्कानं आपला घास मागायची
आज जेवतांना दातांत खडा आल्याची जाणिव होते
अन मन मग तुझ्या आठवणींत कैक वर्ष मागे जाते
सकाळी तू उन्ह खात झाडावर बसलेली असायची
जणु ऎखादी शामळू मुलगी, चोपुन चापुन, घट्ट दोन
वेण्या बांधुन शेवटच्या बाकांवर बसलेली दिसायची
शाळेंत जातांना सहज वर नजर जायची, तारांवर अन
रांगेत तुम्ही बसलेल्या दिसल्या कि वाटांयच...
शाळा भरली बहुतेक..अन मग पावंलात बळ दाटायंच
खुपंच परिकथेसारखे,सोनेरी दिवस होते..नाही??
पण..पण आता मागंच खरंच काही ऊरलं नाही
तू तर नाहींच नाही........
मी अन तुझ्या आठवंणी सोडुन काहीचं नाही
तू नसल्यांन झाडेही फारशी चिवचिवतांना दिसत नाही
फक्त..जंगलातून गावात आलेल्या माकडांचा हैदोस
कावळ्यांची कावकाव,अन असलंच दिसतं काहीबाही
खरंच चिऊ....
तुझ्या हरवुन जाण्याची जाणिव अस्वस्थ करुन जाते
मनाच्या घरट्यांत मग वावटळं भरुन जाते
म्हणतांत....
mobile towerच्या rangeने तुला मिटवलंय
खरं खोटं माहीत नाही...
पण आजही मोबाईल फोन काढला की ...
त्यावरुन चिवचिवंत ओघळंणारे लालभडक थेंब..
जाणवतातं मला!!!
-निशिगंध (गणेश शिंदे, दुसरबिडकर)®

जिंदगी...

ईन्कार केला नाही ,ईकरार केला नाही..
ज्या थाळीने दिले ,तीला सुराख केला नाही.
अबोल बंदिशीचे जीणे ,आजवर झाले गाणे..
दिला शब्द फिरवला ,प्रकार असला झाला नाही.
काळजावर झाले घाव ,त्यांच्या तुकड्यांचा झाला भाव..
सोसल्या यातनांचा गाव ,जीभेवर वसला नाही..
मन स्वछंद रानात फिरले ,फिरतांना उनाड ठरले.
जिंकता जिंकता हरले, पण तकरारीला हात दावला नाही.....!!!
-निशिगंध (गणेश शिंदे,दसरबिडकर)®