दार नाही लावले..(गझल)

परत जातांना सुखाने,दार नाही लावले..,
हेरले तितकेच आणिक,त्या दुखाचे फावले..!!

मोह झाला कांचनाचा,कैकदा मज जीवनी..,
त्याचवेळी झोपडीने,ते 'कवडसे' दावले..!!

फाटक्या पदरास माझ्या,ह्या फुलांनी टाळले..,
वाट माझी पाहणारे,तेच काटे भावले..!!

रोजची ती देवपूजा,आज झाली सार्थकी..,
दूर करण्या दुःख माझे,'यम' मला हे पावले..!!

तू म्हणाली चांदणे दे,सिद्ध करण्या प्रेम हे..,
पाहता अंधार घरचा,मन उगाचच कावले..!!

सोडतांना गाव माझे,तू न मागे पाहले..,
श्रावणास पुरेल इतके,थेंब नयनी मावले..!!

लोप झाला संस्कृतीचा,देव झाला खेळणे..,
सोडले किर्तन बुवांनी,नर्तनाला धावले..!!

आम जनता पायपुसणे,राज्यकर्त्यांच्या घरी..,
लोकशाहीला कसे या,ढेकणांनी चावले..??

-गणेश शिंदे,दुसरबिडकर..

मी ऎवढा खास नाही.. ( कविता)

मी एवढा खास नाही..
कोवळा मधुमास नाही..
चंदनापेक्षा ही झिजलो..,
पण मला सुवास नाही.. !!

प्राक्तनातच हाल होते..,
फक्त भिजले गाल होते..
शोधता अस्तित्व माझे..,
तेही फक्त कंगाल होते..!!

फाटली स्वप्ने जराशी..
बाळगू किती ऊराशी..
वेदनेचे चांदणे का..,
हाक देई,ह्याच दारी?

फार झाला खेळ सारा..,
यातनांचा हा शहारा..
हे विधात्या,एकदा दे..
ताठ होण्याचा इशारा..!!

-गणेश शिंदे,दुसरबिडकर..
9975767537

माहेर (अष्टाक्षरी कविता)

दोन दिसांच माहेर
लाख जिव्हाळ्याचा ठेवा
सुखी ठेव रखुमाई
एकुलत्या ऎक भावा..!! 

सणसुदी घरी येता
माय करितासे सय
दोन थेंब डोळ्याखाली
लेकीसाठी झुरी जाय..!! 

दोन दिसांची पाहुणी
लेकबाळं घरी येते
तवा मायंच काळीज
झुल्यावर झुले घेते ...!! 

कानांवर बोटे आठ
तीची कडाकडा वाजे
पटापट घेई मुके
देव्हार्यात मुर्त साजे ..!! 

काय देवू काय नको
काय खाते मायबाई?
सुपाएवढ्या मनाची
लगबग सुरु होई ..!! 

माय लेकींच हे गूज
भाऊ डोळा भरु पाहे
मग त्याच्या डोळ्यावाटे 
पूर्णामाय जणू वाहे ..!! 

बाप बापाच्याच जागी
चूप न्याहाळते सारं
त्याच्या मुक्या डोळ्यातही
वात्सल्याच दिसे वारं ...!! 

असं माहेर माहेर
जीव लागे बाई फार
घट्टे पडल्या हाताला
जणु लोणी मऊशार ..!! 

अशा माह्या माहेराला
बाई दिटं लागो नाही
माहेराच्या मायेची मी
कशी होवू  उतराई..!! 

-गणेश शिंदे ,दुसरबिडकर