प्रश्न (मराठी कविता)

मी फिरतोय..गरागरा..
एखाद्या सिलिंग फॅन सारखा..
पण अजुनही..हवं ते उत्तर मिळतं नाही...
..अन मिळणारही नाही..कदाचीत..
उत्तराची अपेक्षा तरी कोणाकडुुन???
अर्थात..माझ्याकडूनंच!
ज्याचा प्रश्न,त्याला उत्तर माहीत असतं....अस
म्हणतात.
..पण मात्र सगळ्याच वेळी नाही...
माझा नुसता प्रश्नचं जन्माला आला...
तो उत्तर घेऊन आलाचं नाही..
मग..,त्या अपेक्षीत उत्तराची कुठवरं वाट पहायची??
कधी?का?कुठवरं?आजन्म?
की मरेपर्यन्त?
की सगळे भोग सरल्यावर??
सगळे नुसते,प्रश्न अन प्रश्न..
विनाउत्तरांचे..
मनाच्या भासाचे की विरोधाभासाचे???
उत्तर मिळण्यात काय साध्य होईल?? माहीत नाही...
कदाचीत..काहीच नाही...
का?असं होवु शकत नाही का??
की,प्रश्नकर्ताचं प्रश्नासहीत ..संपून गेला तर??
ते सगळे प्रश्नचं नाही तर....
( उत्तराची अपेक्षा करण्याचा 'प्रश्नचं नाही...)

-गणेश शिंदे...
दुसरबिड,बुलडाणा
9975767537

हरवला आहे...(मुक्तछंद)

गावं तसं खुप वाढलयं......
नवे रस्ते..नव्या ईमारती
नवेचं लोक...नवी वस्ती
म्हणतात...पलिकडच्या अंगाला
कोण राहतं..कळतही नाही
कुणाच्या सुखदुखाला कुणी
फारसं कधी पळतंही नाही
इतकं वाढलयं गावं.........

हे सगळं तुलाही जाणवतयं..(मुक्तछंद)

वेडी आहेस तू...
मनाच्या भिंती..
मुकाट आसवाने सारवतेस..
कळूही देत नाहिस...
आतल्या मातीचा वास..!
वादळी पाउस होतेस...
अन सगळ्यांना छत्री देतेस...
तुझं बरसणं जाणवुही देत नाहीस..!
चुलीतली धग मनात ठेवून..
वर बर्फाचा थंड गोळा होतेस..
कुडकुडत राहते एकटीच..,
तापला निखारा होवून..!
खर तर...,
सगळ्यानाच देते काहीना काही...
मग का डोळे याचनाशिल??
बदलत्या ऋतूच्या हिंदोळ्यावर..,
मनाला झुलवतेस...!
सोड ना यार...सगळचं ते..,
माहितेय मला....
हे सगळं तुलाही जाणवतयं...!!
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
- गणेश शिंदे,दुसरबिडकर..
  9975767537

वर्ष सरलय बघ... (मुक्तछंद)

वर्ष सरलयं..बघ पाहता पाहता,
वय निसटलय,वाहता वाहता..
तुला ऎकू येतात का??
वर्षभर घरात किणकिणनारी तुझी काकणं??
रिकाम्या डब्ब्यांची उगाच वाजणारी झाकणं??
वय वाढतयं..आपल्या संसाराच..दरवर्षी...
वय वाढतयं..आपल्यातल्या दुराव्याच..
दरवर्षी...
आपल्यातला जिव्हाळा खरतरं वाढायला हवा...
चार भिंतींनिही लळा खरतरं आपला ताडायला हवा...
तुझ्यासाठी आणलं नाही हक्कान काहीबाही...
पण म्हणुन माझी माया काही पातळ झाली नाही...
जाणवतेच ..
तू धुसफुसतेस माजघरात काही क्षणी...
अन तू मुसमुसतेस डोक्यावर पांघरून मनोमनी...
फक्त हात तुझ्या डोक्यावरून फिरवायचा राहून जातो..
डोळ्यातला भाव तुझ्या टिपायचा राहून जातो...
कसं सांगू..बाहेरचा ताण माझा घरी येतो..
तुला जवळ घेता घेता,दुसरा विचार उरी येतो..
गजरा-बिजरा रुचला नाही..आणायचा तुला..
तुझा कधी हट्ट नव्हता हेच आणा मला...
आता मात्र वर्ष गेलं...खुप काही कळतयं..
तुझ्या मनात शिरण्यासाठी काळिज मुकं जळतयं...
वाद झाले..शब्द तुटले..झालं गेलं विसरुन पुन्हा..
नवा जन्म..तुही घ्यावा.. मीही जन्मेन पुन्हा....!!

-गणेश शिंदे,दुसरबिडकर..
9975767537